غذاهای سریلانکا یکی از غذاهای عالی آسیایی است که دست کم گرفته شده است: سرشار از نارگیل، چیلی روشن و لایه‌بندی شده با ادویه‌ها که طی دو هزار سال تجارت به جزیره رسید. برنج و کاری ستاره روزانه است، اما آشپزخانه های خیابانی و میزهای خانوادگی بسیار بیشتر است - قیف در سحر، کوتو در نیمه شب چکش خورده، کاری ماهی ترش که طول ساحل را طی می کند. این راهنما فهرست کوتاهی است که ارزش یک روز غذا را دارد.
دوازده غذای زیر با زمینه‌ای همراه هستند که آنها را معنا می‌کند: مزه هر کدام، زمانی که مردم محلی آن را می‌خورند، و کجا می‌توان نسخه‌ای را پیدا کرد که ارزش انحراف را دارد. گیاهخواران و وگان ها در اینجا بسیار خوب غذا می خورند، زیرا عدس، جک فروت و نارگیل بیشتر منوها را پوشش می دهند، و همین الگوها از غرفه های بازار تا اتاق های غذاخوری هتل ها تکرار می شود. سفارش از لیست در جاده ها و غذاهای معمایی نیست و شروع به دلیل آمدن شما می کند.
برنج و کاری فقط شروع است
قیف ها متعلق به صبح، کوتو تا نیمه شب، آمبول تییال به یک ناهار ساحلی، کشک و شیرینی تا پایان هر وعده غذایی است. غذا خوردن سریلانکایی به جای دوره های آموزشی، ساعت ها اجرا می شود، و چیزی که در یک زمان از روز شبیه غذای اصلی به نظر می رسد، یک میان وعده در زمان دیگر است. ساعت را دنبال کنید و هر جدول به درستی خوانده شود.
غذاهای سریلانکا یکی از غذاهای عالی آسیایی است که دست کم گرفته شده است - سرشار از نارگیل، شیلی روشن و لایه‌بندی شده با ادویه جات که طی دو هزار سال تجارت وارد جزیره شد. برنج و کاری ستاره روزانه است، اما آشپزخانه‌های خیابانی جزیره و میزهای خانوادگی بسیار بیشتر از آن است.
با قیف‌ها شروع کنید: کرپ‌های آرد برنج کاسه‌ای شکل با لبه‌های توری ترد و مرکز نرم و نگهدارنده، معمولاً در صبحانه با تخم‌مرغ سرخ‌شده و لونو میریس سمبول سرو می‌شود. کوتو روتی صدای جزیره در شب است - نان تخت خرد شده، سبزیجات و تخم مرغ یا گوشت به صورت ریتمیک روی یک سینی داغ کوبیده می شود.
ظروف برای قرار دادن در لیست شما
- برنج و کاری - پخش کامل از سه یا چهار کاری، سمبول و مالونگ در اطراف یک بشقاب برنج.
- کوتو روتی - غذای نمادین روتی خرد شده در کبابی، که بهتر است دیر از غرفه کنار جاده خورده شود.
- ماهی ambul thiyal - کاری ماهی تن ترش و فلفلی تیره از جنوب که به خوبی سفر می کند.
- قیف‌های رشته‌ای - آشیانه‌های نودل بخارپز شده با سس شیر نارگیل، یک صبحانه ملایم کلاسیک.
- Pol sambol - نارگیل تازه کوبیده شده با فلفل قرمز، لیموترش و پیاز، روی همه چیز.
- کشک و دمنوش - ماست گاومیش غلیظ با شربت کیتول، دسر عالی جزیره.
گیاهخواران و وگان ها در اینجا بسیار خوب غذا می خورند - عدس، جک فروت و نارگیل بیشتر منوها را پوشش می دهند - و کلاس آشپزی سریع ترین راه برای فهمیدن دلیل آن است: راز تقریباً همیشه این است که همه چیز در تابه قرار می گیرد.
آشپزخانه بیش از هر کتاب راهنما در مورد یک مکان می گوید: چه کسی نارگیل را می تراشد، چه زمانی برگ کاری داخل می رود، و چه مدت است که خانواده در یک میز غذا خورده است.
روزهای آشپزی به جای ساعت اتوبوس تور، از ساعت آشپزخانه پیروی می کنند. بازارها صبح‌ها پرجنب‌وجوش هستند، کلاس‌ها از اواسط صبح شروع می‌شوند و سه تا پنج ساعت به طور مستقیم در گرمای روز ادامه دارند، و غرفه‌های خیابانی هنگام غروب هنگام غروب آفتاب، آتش می‌زنند. زمان‌های شروع در اطراف برنامه‌های دیگر شما منعطف است - پیاده‌روی در بازار به طور طبیعی با صعود بعد از ظهر جفت می‌شود.
نکات کاربردی برای تغذیه خوب
عاداتی که هر وعده غذایی را در جزیره ساده، ایمن و به یاد ماندنی نگه می دارد:
- در جایی که صف است بخورید - چرخش سریع به این معنی است که دسته های تازه از تابه خارج می شوند.
- آنچه را که جلوی شما گرم می پزد سفارش دهید و میوه های خود را تا جایی که می توانید پوست بگیرید.
- اسکناس های کوچک روپیه ای همراه داشته باشید. غرفه های کنار جاده به ندرت پولی برای قبوض بزرگ دارند.
- یک یا دو روز قبل از گشاد شدن به معده خود بدهید و به آب بطری یا فیلتر شده بچسبید.
- دستور العمل ها را بعد از کلاس بپرسید - ظروف برای سفر به خانه با شما هستند.
غذا جایی است که جزیره به شما اجازه ورود می دهد و بهتر است با افرادی که هر روز آن را می پزند به اشتراک گذاشته شود. کلاس ها در گروه های کوچک با هزینه کنسلی صفر تا دو روز قبل برگزار می شود، تا پایان غذا هیچ هزینه ای پرداخت نمی شود و یک میز خانوادگی در پایان آن انتظار می رود.
سوالات متداول
برنج و کاری غذای ملی است - یک بشقاب برنج که با چندین کاری، سمبول و سبزی احاطه شده است. قیف‌ها، کوتو روتی و قیف‌های زهی به همان اندازه نمادین هستند که از غرفه‌های خیابانی ساده گرفته تا رستوران‌های هتل یافت می‌شوند.
می تواند باشد، اما شما گرما را کنترل می کنید. سمبول‌ها و کاری‌ها فلفل قرمز واقعی را حمل می‌کنند، اما بیشتر آشپزخانه‌ها برای بازدیدکنندگان تنظیم می‌شوند و غذاهای ملایم‌تری مانند دال، قیف‌های رشته‌ای و قیف‌ها از غذاهای اصلی روزمره هستند. فلفل دلمه ای کمتر بخواهید و احترام خواهد شد.
هر دو به وفور وجود دارند. غذاخوری‌های مسلمان در سراسر جزیره برنج حلال و کاری سرو می‌کنند، در حالی که مسافران گیاه‌خوار با دال، جک فروت، قیف تخم‌مرغ و کاری سبزیجات به خوبی غذا می‌خورند - غذا به طور طبیعی برای گیاهان سنگین است.
خانه‌های کاری محلی و غذاهای خانگی پخته شده، رستوران‌های هتل را از نظر اصالت و قیمت شکست می‌دهند. از راننده خود بپرسید که کجا غذا می‌خورند - مکان‌های خانوادگی بدون منوی انگلیسی معمولاً آن‌هایی هستند که ارزش به خاطر سپردن دارند.
کاری به طور پیش فرض متوسط گرم است، اما حرارت قابل تنظیم است - ظروف سمبول کوچچیل و فلفل سیاه آتشین هستند، در حالی که کاری ها و قیف های مبتنی بر شیر ملایم می مانند. گفتن «کمتر تند» هنگام سفارش، قابل اعتماد است.
به دنبال چیز دیگری هستید؟ همه سوالات رایج را مرور کنید.
